Start van de rally

Na een goede eerste nacht is het dan eindelijk zo ver, de rally naar de Noordkaap gaat dan echt beginnen! De eerste eitjes worden gebakken op het fornuisje en de eerste koffie wordt gezet. Wat is dat toch een heerlijk gevoel. Na het ontbijt is het tijd om de daktent op te ruimen. Hoe makkelijk dat ging toen hij tijdens een eerdere vakantie op een normale auto stond is dat nu telkens weer een kleine uitdaging. Aangezien de T3 Synchro vrij hoog op z’n poten staat is het niet mogelijk om de daktent vanaf de grond op te zetten en af te breken wat maakt dat er iedere keer iemand het dakrek op moet klimmen. Ach we zien het maar als ochtendgymnastiek.

Hamburg Startdag

Heerlijke zonnestralen na de eerste nacht in de daktent.

Nadat de daktent weer netjes in de hoes zit, de ontbijtspullen opgeruimd zijn en alles hopelijk vaststaat, rijden we naar de startlijn waar we met Duitse precisie in rijen opgesteld worden. Wij rijden met zo’n 120 auto’s in de tweede groep mee. Een dag eerder zijn er nog eens 150 voertuigen vertrokken. We hadden van te voren geen idee dat er zoveel teams meededen maar wat is de sfeer goed en opgewekt. Iedereen loopt een rondje langs de andere voertuigen en maakt een praatje. Sommige deelnemers zijn echt rally rijders en doen al voor de zoveelste keer mee en voor andere deelnemers is het net zoals voor ons de eerste keer. Iedereen heeft er in ieder geval zin in! Na een welkomstpraatje wordt het startschot gegeven en rijden we allemaal een voor een de startlijn over.

Het terrein afrijdend kwamen we er direct achter wat we waren vergeten. De route plannen! Naast dat je de snelwegen dient te vermijden is het ook niet toegestaan om je navigatiesysteem aan te zetten. Uiteraard hadden we ook nog geen wegenkaarten gekocht en kwam de keuze ‘Moeten we naar links of naar rechts?’ al veel te snel. We zagen rally rijders naar links gaan maar andere gingen naar rechts. Ieneminemutte, wij zijn voor rechts gegaan en hebben de kaarten app op de telefoon aan geslingerd. Geen bestemming of route ingevoerd maar wel even wat knooppunten opgeschreven. In ons routeboek stond dat we de eerste dag nog wel de snelwegen mochten gebruiken om een beetje rap naar Zweden te rijden. We besloten de veerboot richting Denemarken te pakken om daarna de beroemde Sontbrug over te steken naar Zweden. Tot nu toe was de route nog niet erg bijzonder maar na de brug zijn we direct de grote weg afgegaan. Het weidse, Zweedse platteland met een zakkend zonnetje stelde ons niet teleur.

We sloten onze eerste rally dag af bij Ale’s Stones in de Zuid-Zweedse provincie Skåne län. Ale’s Stones wordt ook wel de Stonehenge van Zweden genoemd. De geschiedenis van deze partij rotsen op een klif met een fantastisch uitzicht over zee is nog steeds een beetje raadselachtig. Er is veel onderzoek naar gedaan maar nog steeds zijn niet alle vragen beantwoord rond de raadselachtige gesitueerde stenen. Ale’s Stones was de bestemming van de eerste dag opdracht uit ons routeboek. Onderweg hadden we de vijf heilige Viking elementen moeten verzamelen: zand van de Deense kust, een groen takje van een Zweedse boom, water uit de Baltische Zee, een stukje Scandinavisch ijzer en wind van de oceaan. We zijn onderweg dus op meerdere plekken gestopt, zo kom je nog eens ergens! Met deze vijf Viking elementen bij een van de grootste Vikingmonumenten van Zweden hebben we een traditionele Viking ceremonie gehouden zoals de oude Vikingen deden voor geluk voor een goede reis. Dat konden we allemaal wel gebruiken natuurlijk!

Water, aarde, groen, ijzer en wind. Als dat geen voorspoedige reis wordt.


Onderweg naar Zweden was het geen top weer geweest maar hier aangekomen trok de lucht open en hadden we een fantastisch uitzicht over de rotsen en de zee met een langzaam zakkende zon. Helaas konden we hier niet ons daktentje uitklappen en blijven voor de nacht dus moesten we op zoek naar een slaapplaats. In heel Zweden is wildkamperen toegestaan, iets wat we op veel plekken in de wereld al gedaan hebben en wat we enorm leuk vinden. Een beetje struinen en opzoek naar de mooiste plekjes, we vinden het heerlijk! Onze manier van wildplekjes vinden is vaak eerst de apps op onze telefoons checken of er iets op staat in de buurt. Als dit niet het geval is pakken we of de satelliet kaart op de telefoon erbij opzoek naar doodlopende paadjes of we gaan gewoon rustig rijden en speuren. Hier in het zuiden van Zweden aan de kust viel het niet mee om een plekje te vinden. De hoop op een plekje aan zee werd al snel minder en nadat beiden magen begonnen te knorren gaven we het op en reden we een bospad op. Helaas geen zee zicht, wel heel veel muggen: welkom in Zweden! Op dat moment kwam ook het eerste item op het lijstje met vergeten spullen: een lange broek voor Stefan. Het was zo warm op de dag dat we vertrokken dat de lange broek niet werd aangedaan maar blijkbaar ook niet in de tas gestopt werd. Misschien wel een essentieel kledingstuk tijdens een reis naar de Noordkaap maar gelukkig was het tot nu toe nog prima korte broeken weer.

Green in green


De tweede dag in Zweden was een hele goede dag. In plaats van eerst een kop koffie en dan rijden besloten we eerst een stukje te rijden om toch nog even een plekje aan de kust op te zoeken voor ons eerste bakkie. Dit vonden we gelukkig snel en genoten met een prachtig uitzicht van ons ontbijt. Met een volle buik startte we de rit van de dag. Toerend door het zuiden van Zweden in noordelijke richting bracht de route ons langs uitgestrekte, glooiende landschappen en lieflijke dorpjes. Hoe verder we omhoog reden hoe meer bomen en meren er opdoken en we zagen het landschap geleidelijk veranderen. We merkten ook dat het steeds rustiger op de wegen werd en dat de radio die we soms aanzetten steeds vaker geen bereik meer kon vinden. Rond de lunch kwamen we aan in het plaatsje Ryd waar we een bijzondere begraafplaats konden bezoeken: een autokerkhof in de bossen. De opdracht van de dag was dan ook om de oude tourbus van Abba die hier naar schijnt ‘begraven’ is te vinden. Een erg leuke plek om even de benen te strekken tijdens een lange rit.

We sloten de dag af in midden Zweden in het merendistrict vlakbij Örebro. We wilden een beetje dicht bij deze ‘grote’ stad slapen zodat we de volgende ochtend langs een automaterialenzaak konden rijden. Onze groene vriend had soms wat moeite met optrekken, hield soms wat in, begon soms opeens te stotteren en leek het af en toe aardig zwaar te hebben terwijl we toch redelijk rustig aan reden. Maar ja, wat gaat er dan mis in de motor? Het kunnen zoveel dingen zijn. Na wederom grondig turen en rommelen onder het motorluik bleek het klemmetje van de ontsteking los te zitten waardoor de ontsteking van tijdstip was verdraaid. In eerste instantie hebben we het toen op gevoel en het geluid van de motor afgesteld. We merkten zeker al verschil maar perfect was het nog niet. Perfect zou het pas worden als de ontsteking met speciaal gereedschap afgesteld zou worden, een zogenaamde stroboscoop ook wel een timing light genoemd. We hadden veel gereedschap en onderdelen mee maar een stroboscoop dan net weer niet. Vandaar dat er een bezoekje aan de grote stad op de planning stond voor de volgende ochtend.


Aan het eind van de dag reden we dan toch echt voor het eerst verkeerd. Het werd een stukje flink off roaden wat eigenlijk wel heel leuk was met een bus die zo hoog op z’n poten staat. We hadden dit stukje ondanks de extra kilometers niet willen missen want wat was dit een prachtig stukje. De zon die al wat lager stond, een weggetje waar we niemand tegen kwamen en de lupines.. Oordeel zelf maar!

Na dit kleine off road stukje kwamen we gelukkig toch bij onze bestemming van de dag aan. Een wildspot in het groen aan een meer. Wat een prachtige plek en wat hadden we mazzel met het weer. We hebben de stoeltjes en het tafeltje neergezet, hebben gekookt met het mooiste uitzicht en zijn gaan genieten. Zo hadden we camperen in Zweden exact voorgesteld.