Op avontuur met een Volkswagen T3


- Door Carlijn Assink (tekst en foto's)

Carlijn Assink is net 29 jaar geworden en duikt een nieuw avontuur in. Ze wil namelijk onderzoeken of ze in een camper kan leven. En niet zomaar een camper. Nee, het is er eentje die om de haverklap een mankement heeft. Maar goed, dat maakt het extra avontuurlijk. Haar camper is een T3 genaamd Harrie.

Voor mij ligt een groot meer te schitteren. Links naast mij staat m’n blauwe Volkswagen-camper en rechts naast mij staan wat wilde paarden op een eilandje in het meer. De zon zakt langzaam onder terwijl ik dit idyllische scenario probeer te vangen in woorden.

De blauwe T3 Volkswagencamper: Harrie

Alles opgezegd

In m’n uppie ga ik, eerst voor twee maanden, Europa door met mijn blauwe T3’tje uit 1981. Huur opgezegd, werk (freelance journalist) neem ik mee en gewoon gaan. In de winter kom ik weer even terug, als het in het zuiden ook koud wordt, om in het voorjaar weer op pad te gaan. Nu, na bijna een week, moet ik wel zeggen: het is even wennen.

Wilde paarden in de achtertuin!

Pechvogel

Op dag twee had ik al pech. De motor stotterde als een gek en de uitlaat leek wel een knalpijp. Dat kwam doordat ik, vlak voordat ik wegging, iemand nog aan de motor had laten sleutelen. Dat was geen goed plan geweest. En daar stond ik dan, net over de grens in België, m’n vader te bellen. Terwijl iedereen me net allemaal schouderklopjes zat te geven over hoe stoer en zelfstandig ik wel niet was. Tot aan de grens blijkbaar. De dichtstbijzijnde garage kon er de volgende dag naar kijken. Gelukkig was het een monteur met kennis van zaken, want hij was T3-fan. Hij had er zelfs één aan de muur gebouwd als bar. Leuk ideetje voor thuis misschien?

Tijdens nacht vier werd ik in de Ardennen verrast door een gigantische onweersbui, waarvan ik echt even in paniek raakte. Was ik wel veilig in de camper? In alle stress trok ik mijn schoenen aan (ik las namelijk dat dat moest) en ben voor in de cabine gaan zitten. Gelukkig sloeg de bliksem niet in, maar slapen lukte niet meer.

Eigenlijk kan ik nu pas, op dag 6, zeggen, dat ik ontspannen ben en echt geniet. Oké, ik had gelukkig wel ingeschat dat ik waarschijnlijk het camperleven (of #vanlife) een beetje had geromantiseerd. De droom om elke avond prachtige plekken met natuurschoon te vinden en daar toffe, gelijkgestemde mensen te ontmoeten is nog niet helemaal uitgekomen. Maar op dit moment bevind ik me wel degelijk in een natuurparadijsje in Lachaussee, Frankrijk. Domain de Vieux Moulin heet het hier, gevonden via Campercontact. Gratis, met wc en een klein beetje wifi en lieve andere kampeerders. Hier houd ik het wel even uit.

#Vanlife

Oké, even terug. Het moment dat ik had besloten om dit te gaan doen was vorig jaar september, toen ik een vrouw op een festival in Griekenland had ontmoet. Zij leefde al vijf jaar, samen met haar schattige zoontje, in een zelf omgebouwde Mercedes-camper. Ik wist dat ik graag weer meer wilde zwerven, maar had nog geen idee hoe. Door haar zag ik dat dat ook op deze manier kon.

Daarbij was ik al een tijdje bezig met uitvinden hoe ik op een andere manier kon leven. Ik heb er zelfs twee documentaires over gemaakt met mijn buurman. We volgden mensen die in Nederland alternatief en duurzaam leven. Dat gaf inspiratie, want ook ik zag het niet zitten om heel veel te werken om te kunnen wonen (via www.goedgebuurt.com kan je op Vimeo de documentaires zien).

Niet dat ik werken niet leuk vind of niet op een leuke plek woonde. Ik had een fijn appartement in Utrecht, samen met een goede vriendin. En ik hoefde niet heel veel te werken om rond te komen, een luxepositie dus. Maar ik miste dat beetje extra. Ik dacht steeds vaker, wat ben ik nou eigenlijk aan het doen? Een beetje wonen en werken.

Zooitje in de bus. Ook een onderdeel van #vanlife

Huisje op wielen

Dus ik nam het besluit om weer op pad te gaan. Maar nu niet met het vliegtuig en een backpack naar een ver land, maar met een huisje op wielen Europa in. Zodat ik onderweg verhalen kan maken, mensen kan ontmoeten en hopelijk veel kan leren. Zodat ik straks hopelijk meer kan dan alleen met een computer werken.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Reisverhalen met de tags: Volkswagen, vanlife, T3, harrie, Europa.

Reacties


Hoi Carlijn, welkom in de wereld van de zwervers, die trouwens nooit de weg kwijt zijn. Elk voorjaar en najaar zwerven we met onze Adria 3 maanden door Europa. In de zomer neemt onze dochter met haar gezin hem mee en nu zijn we 6 weken met een gehuurde buscamper (Britz via Planet DownUnder) in Nieuw-Zeeland op het Zuider Eiland aan het zwerven. Ook hier veel jongelui die heerlijk aan het zwerven zijn en gebruikmaken van de vele DOC plaatsen. Iets voor ná jouw Europa avontuur? Hartelijke groet Mike en Wilma van der Vliet
Hallo Carlijn,
Maak er een mooie en onvergetelijke trip van.wij reizen al 10 jaar met een omgebouwde sprinter is nu 2002 zelf ingebouwd in 2008.wij gaan 2x8weken op pad en zijn zelden op autoroutes of snelwegen te zien.frankrijk Spanje Portugal tjechie Slowakije Marokko noorwegen.een ding moet ik wel zeggen,van veel contacten op camperplaatsen moet je niet te veel verwachten.veel mensen zijn erg op zichzelf.ook op campings bij de afwas bv zijn er niet veel spontane gesprekken,dit valt ons erg op de laatste paar jaar.engeland Ierland en Schotland staan nog op de wensenlijst.en om je een hart onder de riem te steken,ook wij stonden deze najaarsreis ook de 2e dag met pech,dynamo stuk,in een middag was het opgelost,vervangen door een nieuwe.
Veel plezier en leuke ervaringen togewenst
ik vertrek deze maand met mijn lt 28 bus, in mijn eentje met de 3 honden. In de hoop mijn winterdepressie een keer te ontlopen. Best spannend. Veel plezier!
Natuurlijk kan dit met de T3. Juist met een T3.
Dóen!
Heel veel succes en plezier.
Anke en Tejo Dehler T3 (VWBCN 7235 / NKC 20009785)
Grote stap! En natuurlijk super spannend. Heel veel plezier! Krijg bijna de kriebels om ook te gaan. Heb zelf een Mercedes Marco Polo (westfalia) Groet Henk
Vrijheid,blijheid succes groet ben Hymer camperaar.

Reageer


Log in om te reageren.