Zomerevenement Solo’s in Beekbergen


Tref ik het even met mijn buurvrouwen op camping Liederholt in Beekbergen: rechts staat Corrie, links Wil en meteen is er een goed contact. Met Wil en haar buurman Joop sla ik de zondagmiddag stuk met scrabble. Lang niet zo gelachen. Met Corrie fiets ik door Berg en Dal, zij op haar e-bike, ik zwoegend op een gewone Batavus. Het zomerevenement Beekbergen is dan allang van start gegaan met hoorngeschal op vrijdagavond de 27e juni en met een barbecue op zaterdag. Gemiddeld genomen voor het weekend en de midweek hebben zich zo’n 125 deelnemers ingeschreven.

Er was een keur aan activiteiten, zoals een kookworkshop, zangles of een excursie met het IVN

Met enige verbazing bekijk ik het programma. Tsjonge jonge, wat een keus. Elke dag zijn er één of meer activiteiten. Dat niets moet maar veel kan, is erg plezierig. Ik leef me met camera uit in het spoorwegmuseum van de Veluwse Stoomwegmaatschappij in Beekbergen, schrijf ik me in voor de kookworkshop van Peter, zing uit volle borst bij de zangworkshop van Rina en verwonder me tijdens de IVN-boswandeling onder leiding van Adze. De recepten van Peter zullen we nog per mail ontvangen. Ik heb leren ‘kezen’ in een nette versie en dwaalde rond op het reisplein. En dat is nog maar een kleine greep uit het totale aanbod, waar de Solo’s ook kunnen kiezen voor jeu-de-boules-competitie, excursie naar het A-Fordmuseum of enveloppenspel.
‘s Morgens om tien uur en ’s avonds om achten spoedt iedereen zich naar de grote tent, voorzien van de eigen koffiebeker. Mies, Corinne en Rien vertellen dan wat ons te wachten staat voor de komende dag of waar we rekening mee moeten houden.

Dit is waar Solo voor bedoeld is:  gezellig samenzijn!

Beekbergen is mijn tweede Solo-activiteit. Als betrekkelijk nieuw lid ken ik nog maar weinig mensen. Maar evenals in het voorjaarsweekend is de ontvangst hartelijk en is er een vanzelfsprekend onderling contact. Ik herken Yann Mintjes die ik anderhalve week later ook weer tegenkom op Oerol op Terschelling. Hoe verschillend we ook zijn, als lid van de club is het niet moeilijk om nader met elkaar kennis te maken. “Ken ik jou niet ergens van?”, vraagt ene Cor me al de eerste dag. Later blijkt Cor één van de eerste Solo’s te zijn en een soort VIP in de club. Goedlachs, altijd in voor een geintje. “Nou”, antwoord ik, “volgens mij vroeg je me dat in Eernewoude ook al.” Cor grijnst: “da’s de ouderdom hè?” De hele week is het een gimmick om elkaar steeds met een andere naam te begroeten.

Op zeker moment maak ik een praatje met Anneke Hopster. Zij is net als ik opgegroeid in Friesland en nu Friezin-om-ûtens. Ook zij kan lekker gek doen en dat trekt. De donderdagavond staat ‘samen-koken-en eten’ op het programma. Niet met 125 man, maar in groepjes van vier. Sommige groepjes maken daar tijdens het eten meteen een club van een man of dertig van. Ook prima. Met Ans uit Rotterdam, Rika uit Groningen en Marian uit Limburg vorm ik een interprovinciale kookclub. Ik bied aan voor- en nagerecht voor m’n rekening te nemen, de anderen zorgen voor diversiteit in hoofd- en bijgerechten. Corinne en Mies komen onverwacht langs, helaas na het voorgerecht, om te proeven. Ze vinden het volgens zeggen heerlijk al vallen we daarmee, zo blijkt achteraf, niet in de prijzen.


Vrijdagochtend de 3e juli sluit het zomerevenement af met de bekendmaking door Lu Wieringa van de naam van een gele speelgoedeend, die als mascotte is aangemerkt. Daarvoor kon iedereen suggesties indienen en zijn of haar voorkeur aangeven. Soloduck blijkt de favoriet. Wil Prins bedankt namens allen Rein, Mies en Corinne voor de geweldige organisatie, met voor elk een grote bos bloemen, waarbij de laatste een traantje wegpinkt. Inderdaad, Beekbergen was een prima week.

Soloduck
Soloduck

Tekst en foto’s: Karin Plantinga

Wil je alle foto’s zien die Karin maakte van de NKC Solo zomerweek? Klik dan hier